به نام خداوند بخشنده و بخشايشگر مقدمهء مؤلف خدا را سپاس مىگوييم و از او مدد جسته و از بديهاى اعمال خود به او پناه مىبريم و گواهى مىدهيم كه خدايى جز او نيست و او يگانه و بى شريك است و گواهى مىدهيم كه محمد بنده و فرستاده اوست ( اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد آن چنان كه شايسته اوست تقوا پيشه كنيد تا مسلمان بميريد ) . راست ترين گفتار كلام كردگار است , برترين هدايت ، رهبرى محمد صلى الله عليه وآله و بدترين كارها بدعت است و هر بدعتى گمراهى است و هر گمراه در آتش دوزخ . اما بعد : روزى با يكى از دوستانم ( عبد الفتاح ) پيرامون ايمان اصحاب پيامبر خدا و علاقه آنان به آن حضرت ( بخصوص همراه ايشان در غار و دوست وى فاروق كه آفتاب به بهتر از وى نتابيده ) صحبت مىكرديم . در آن وقت يكى از دوستانمان كه مورد احترام و محبت همديگر بوديم ولى افكارش با ما متفاوت بود و تلاشى جهت برقرارى نظام اسلامى نمىنمود داخل شد و با ما به گفتگو پرداخت . از افكار ما شديداً انتقاد كرد و با سؤالات دقيق خود , ما را در تنگنا قرار داد . اعتراف مىكنم كه قادر به پاسخگويى به تمامى سؤالات ايشان نبودم ، چرا كه تخصص او در تاريخ بود ولى معلومات من در تاريخ و حديث كم بود . او با اين حرفش مرا متحير ساخت : تو ديگران را به اسلام دعوت مىكنى . . . من به شرطى با تو موافقم كه اسلامى را كه پيامبر آورده برايم از اسلامى كه صحابه مىگويند جدا كنى ! منكرانه گفتم : اينها هر دو يك اسلامند ، نه دو تا ! گفت : بله ، در ذهن شما يكى هستند ولى حقيقت تاريخ چيز ديگرى است . سپس سخنانش را در اين مورد ادامه داد , كه دو تن از زنان پيامبر و پدرانشان در اسلام دست برده اند ، و مطالبى را حذف يا اضافه كرده اند .